|
|
|
"ΑΜΕΣ ΔΕ Γ' ΕΣΟΜΕΘΑ ΠΟΛΛΩ ΚΑΡΡΟΝΕΣ" ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ WE WILL BE MUCH BETTER THAN YOU
|
|
ΣΧΟΛΗ ΙΚΑΡΩΝ |
|
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΣΧΟΛΗΣ
Πέρασαν πολλές δεκαετίες από την ίδρυση της Σχολής Ικάρων, οι ρίζες της οποίας ανάγονται στις ανάλογες Σχολές της Γαλλίας, απ’'oπου αποφοίτησαν οι πρώτοι Έλληνες Ιπτάμενοι και Μηχανικοί. Η ιστορική μνήμη στρέφεται με σεβασμό προς τις θυσίες και το έργο όλων εκείνων χάρη στους οποίους η Πατρίδα και ο λαός μας απολαμβάνουν των αγαθών, της ελευθερίας και της Δημοκρατίας αλλά και των επιτευγμάτων του Πολιτισμού. Μέσα στο πλήθος των επωνύμων και ανωνύμων εραστών της ελευθερίας και της τιμής της Πατρίδας, εξέχουσα θέση κατέχουν στον κατάλογο της προσφοράς και της θυσίας οι Αεροπόροι μας. Από τη χρησιμοποίηση του αεροσκάφους στις πολεμικές επιχειρήσεις του 1912, μέχρι σήμερα η Αεροπορία μας καλύπτει τους ουρανούς της Πατρίδας από κάθε επιβουλή. Η Σχολή Ικάρων παρέχουσα γενική και ειδική παιδεία στα πλαίσια των σπουδών της Αεροπορικής Επιστήμης, εκπαιδεύει στελέχη με μόρφωση Πανεπιστημιακού επιπέδου. Έτσι όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου οι Αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας είναι ικανοί να ανέλθουν στα υψηλότερα ,στρατιωτικά αξιώματα της Πολιτείας, και να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις της Εθνικής μας Άμυνας. Η επιλογή των Ικάρων γίνεται μετά από επιτυχία στα μαθήματα, κατά τις πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά και ανταπόκριση στις ψυχοτεχνικές και αθλητικές δοκιμασίες επαγγελματικής καταλληλότητας. Οι δυνατότητες επιλογής είναι δύο: Των Ιπταμένων και των Μηχανικών Αξιωματικών. Η γνώση των ιδιαιτεροτήτων αλλά και των προσόντων που απαιτεί κάθε μία από τις δύο ειδικότητες είναι ο ουσιαστικός οδηγός επιλογής. Όμως κυρίαρχο στοιχείο που πρέπει να υπάρχει στη ψυχή κάθε νέου που θέλει να έρθει στη Σχολή Ικάρων είναι η αγάπη για την Αεροπορία. Από τη Σχολή έχουν αποφοιτήσει τουλάχιστον 2600 Ιπτάμενοι και 1200 Μηχανικοί και άλλες ειδικότητες ανάλογα με τις ανάγκες της ΠΑ Σήμερα εκπέμπεται ως μήνυμα διαβεβαίωσης για όλα τα παιδιά του λαού μας ,ότι οι πύλες της είναι πάντοτε ανοικτές , για όλα εκείνα που έχουν τη θέληση την πίστη και την αγάπη να συνεχίσουν την παράδοση και την ιστορία της Πολεμικής μας Αεροπορίας και ιδιαίτερα της Σχολής Ικάρων. Η πολιτεία με φροντίδα βελτιώνει συνεχώς τις συνθήκες, το περιβάλλον σπουδών και στη συνέχεια την εξέλιξη των Ικάρων και Αξιωματικών αντίστοιχα. Αναγνωρίζεται από όλους το ιδιαίτερο και το σημαντικό του έργου του σημερινού Έλληνα Αξκου της Αεροπορίας και γι’ αυτό πέραν της εκτίμησης και του θαυμασμού που απολαμβάνει από τον Ελληνικό Λαό έχει και την συμπαράσταση της Πολιτείας σε όλους τους τομείς.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΧΟΛΗΣ ΙΚΑΡΩΝ
ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΚΑΙ ΙΚΑΡΟΣ
Εχοντας σαν παράδειγμα τα πτηνά , που με τις πτέρυγές τους διασχίζουν τους αιθέρες, και έχοντας σαν όπλα του το νου και τη φιλοδοξία, πέτυχε να αναπληρώσει με τεχνικά μέσα όσα όργανα και ιδιότητες στερήθηκε από τη φύση και να πραγματοποιήσει σε μέγιστο βαθμό τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Πρωτοπόροι σε αυτή την ανθρώπινη κατάκτηση αναδείχτηκαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Τους Ελληνες πάντοτε προσέλκυε το δύσκολο και επικίνδυνο και όταν δεν κατόρθωναν να το πλησιάσουν και να το πραγματοποιήσουν, το πετύχαιναν με τη φαντασία τους στους μύθους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην αρχαιότητα αφθονούν οι πτήσεις στους αιθέρες θεών και ηρώων. Ο Ερμής και η Ιριδα συχνά πετούσαν ενώ ο Δαίδαλος και ο Ικαρος μπορούν να θεωρηθούν οι πρώτοι μυθικοί αεροπόροι, που πέταξαν με ανθρώπινα και όχι με υπερφυσικά και θεία μέσα.Κατά τη μυθολογία οι δύο αυτοί θνητοί, δέσμιοι του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα,περίπου στο 1400 πχ, επιχείρησαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές χρησιμοποιώντας τεχνητές πτέρυγες που κατασκεύασε ο ίδιος ο Δαίδαλος ο οποίος ήταν αρχιτέκτονας και γλύπτης, από φτερά αετού και κατόπιν προσάρμοσε στο σώμα τους με κερί. Η συνέχεια του τολμήματος είναι γνωστή. Ο νεαρός Ικαρος συνεπαρμένος από το μεγαλειώδες θέαμα της πτήσης ,παράκουσε τις συμβουλές του πατέρα του και πλησίσε περισσότερο στον ήλιο.Το αποτέλεσμα ήταν να λίωσει το κερί από την μεγάλη θερμοκρασία , να αποκολληθούν οι πτέρυγες και ο ίδιος να βρει τραγικό θάνατο πέφτοντας στο πέλαγος, το οποίο στη συνέχεια πήρε το όνομά του (Ικάριο Πέλαγος). Το νησί που δέχτηκε το άψυχο κορμί του ονομάσθηκε Ικαρία. ΄ Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο θάνατος του Ικάρου υπήρξε η πρώτη ελληνική προσφορά -θυσία στο βωμό της αεροπορικής ιδέας Σ’ αυτό το μύθο των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων έχει στηριχθεί ο τίτλος των νεαρών σπουδαστών αεροπόρων και της Σχολής στην οποία φοιτούν και δείχνει την τόλμη και την αποφασιστικότητα που τους διακρίνει για την ελευθερία.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
Η επάνδρωση της Στρατιωτικής Αεροπορίας στις αρχές του 1912 έγινε από αξιωματικούς του Στρατού που εκπαιδεύτηκαν στη Γαλλία. Με την επιστροφή τους συμμετέχουν στους Βαλκανικούς πολέμους , σε αποστολές αναγνώρισης εχθρικών θέσεων , βομβαρδισμού και ανεφοδιασμού από τον αέρα αποκλεισμένης περιοχής. Οι χειριστές αυτοί υπήρξαν ο πυρήνας δημιουργίας της Ελληνικής Αεροπορίας , εκπαιδεύοντας χειριστές πριν και κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδιαίτερα κατά τη συμμετοχή τους στο Μακεδονικό μέτωπο , η εκπαίδευση γινόταν κατά παράδοξο και ριψοκίνδυνο τρόπο , στη διάρκεια της μάχης. Την εποχή αυτή η Αεροπορία δεν ήταν ανεξάρτητος κλάδος , αλλά χωρισμένη σε Αεροπορία Στρατού και Αεροπορία Ναυτικού , υπαγόμενη στα αντίστοιχα επιτελεία. Το 1919 , μετά το πέρας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου , ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη η πρώτη “Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας” , η οποία εκπαιδεύει χειριστές και παρατηρητές σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο. Ταυτόχρονα η Ναυτική Αεροπορία δημιουργεί κέντρα εκπαίδευσης στο Τατόι και Παλαιό Φάληρο. Η πρακτική εκπαίδευση γινόταν σε αεροσκάφη Dehavilland-4 , Dehavilland-9 και Sopwith Camel για την Αεροπορία Στρατού και σε Breguet-19 , Henriot και Morane για την Αεροπορία Ναυτικού. Αυτά τα εκπαιδευτικά κέντρα τροφοδότησαν με χειριστές και παρατηρητές το Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις της Μ. Ασίας , την περίοδο μέχρι το 1922. Το 1926 αναβαθμίζεται η εκπαίδευση και χορηγούνται πτυχία Ιπταμένου βομβαρδιστή , Ιπταμένου φωτογράφου και άλλων ειδικοτήτων. Στις 19 Δεκεμβρίου 1929 ιδρύεται το “Υπουργείο Αεροπορίας” , που θέτει υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις.
Το 1931 αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της Ελληνικής Αεροπορίας (ΣΑ). Η Σχολή Αεροπορίας, από τις πρώτες στον κόσμο Στρατιωτικές Αεροπορικές Σχολές, ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 και άρχισε να λειτουργεί τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου με ενιαία εκπαίδευση για τη Στρατιωτική και Ναυτική Αεροπορία. Η φοίτηση σε αυτήν ήταν τριετής και στην Σχολή εισέρχονταν απόφοιτοι του Γυμνασίου. Οι απόφοιτοι της Σχολής ονομάζονταν Μόνιμοι Ιπτάμενοι Ανθυποσμηναγοί, ενώ όσοι αποτύγχαναν στις πτήσεις αλλά σημείωναν επιτυχία στα θεωρητικά μαθήματα, έπαιρναν την ειδικότητα του Οικονομικού Αξιωματικού.
Οργανωτικά Η Σχολή Αεροπορίας προέβλεπε δύο Διευθύνσεις και δύο Μοίρες. Τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αέρος, τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Εδάφους, τη Μοίρα Δοκίμων και τη Μοίρα Διοίκησης. Η πτητική εκπαίδευση των μαθητών ήταν διάρκειας 150 ωρών, αρχικά με αεροσκάφη τύπου AVRO και στην συνέχεια με αεροσκάφη τύπου BREGEUT και με μονοθέσια διώξεως τύπου MARS. Η εκπαίδευση βασίστηκε στο σύστημα εκπαίδευσης των αντίστοιχων Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών. Κατά την εκπαίδευση αέρος στη Σχολή δινόταν ιδιαίτερη έμφαση στην εξάσκηση στους ακροβατικούς ελιγμούς. Στις ασκήσεις Τακτικής εκπαιδεύονταν μετά την αποφοίτησή τους, στη Σχολή Γενικής Εκπαίδευσης και Ειδικοτήτων, με αεροσκάφη τύπου POTEZ – 25, MORANE – 230, HORSLEY και VELOS. Μερικοί μετεκπαιδεύονταν με υδροπλάνα FAIREY σε αποστολές ναυτικής συνεργασίας στην Αεροπορική Βάση Φαλήρου. Το 1931 αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της Ελληνικής Αεροπορίας (ΣΑ). Η Σχολή Αεροπορίας, από τις πρώτες στον κόσμο Στρατιωτικές Αεροπορικές Σχολές, ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 και άρχισε να λειτουργεί τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου με ενιαία εκπαίδευση για τη Στρατιωτική και Ναυτική Αεροπορία. Η φοίτηση σε αυτήν ήταν τριετής και στην Σχολή εισέρχονταν απόφοιτοι του Γυμνασίου. Οι απόφοιτοι της Σχολής ονομάζονταν Μόνιμοι Ιπτάμενοι Ανθυποσμηναγοί, ενώ όσοι αποτύγχαναν στις πτήσεις αλλά σημείωναν επιτυχία στα θεωρητικά μαθήματα, έπαιρναν την ειδικότητα του Οικονομικού Αξιωματικού. Οργανωτικά Η Σχολή Αεροπορίας προέβλεπε δύο Διευθύνσεις και δύο Μοίρες. Τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αέρος, τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Εδάφους, τη Μοίρα Δοκίμων και τη Μοίρα Διοίκησης. Η πτητική εκπαίδευση των μαθητών ήταν διάρκειας 150 ωρών, αρχικά με αεροσκάφη τύπου AVRO και στην συνέχεια με αεροσκάφη τύπου BREGEUT και με μονοθέσια διώξεως τύπου MARS. Η εκπαίδευση βασίστηκε στο σύστημα εκπαίδευσης των αντίστοιχων Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών. Κατά την εκπαίδευση αέρος στη Σχολή δινόταν ιδιαίτερη έμφαση στην εξάσκηση στους ακροβατικούς ελιγμούς. Στις ασκήσεις Τακτικής εκπαιδεύονταν μετά την αποφοίτησή τους, στη Σχολή Γενικής Εκπαίδευσης και Ειδικοτήτων, με αεροσκάφη τύπου POTEZ – 25, MORANE – 230, HORSLEY και VELOS. Μερικοί μετεκπαιδεύονταν με υδροπλάνα FAIREY σε αποστολές ναυτικής συνεργασίας στην Αεροπορική Βάση Φαλήρου.
o Χειριστές με ειδίκευση βομβαρδιστού. o Πολυβολητές – βομβαρδιστές με ειδίκευση φωτογράφου. o Ασυρματιστές. Το 1938 δημιουργήθηκε στη Σ.Α. και τρίτο τμήμα, το Τμήμα Μηχανικών. Έτσι από την εποχή αυτή, παράγονται στελέχη, τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα της νεώτερης Π.Α. Η θεωρητική εκπαίδευση των Ικάρων περιελάμβανε κυρίως επαγγελματικά μαθήματα και δευτερευόντως κοινωνικά. Οι Ίκαροι της Ιης τάξης εκτελούσαν θαλάσσιο εκπαιδευτικό ταξίδι μαζί με τους μαθητές της Ναυτικής Σχολής Δοκίμων με το ιστιοφόρο “ΑΡΗΣ” στη Μεσόγειο. Οι Ίκαροι της ΙΙης τάξης συμμετείχαν, την ίδια περίοδο, σε εκπαιδευτική κατασκήνωση με τους μαθητές της Σχολής Ευελπίδων, όπου και διδάσκονταν κανονισμούς πεζικού και τοπογραφίας. Ο ήρωας Υποσμηναγός Μητραλέξης υπήρξε μαθητής της Σχολής. Κατά τη διάρκεια μιας αερομαχίας και αφού του τελείωσαν τα πυρομαχικά, επιτέθηκε με αυταπάρνηση και κατέρριψε το Ιταλικό βομβαρδιστικό εμβολίζοντας το ουραίο πτέρωμά του. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1941 – 1951
Η έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέβαλε τη μεταφορά της Σχολής στο Άργος, όπου λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1941. |
|
Μετά τον Απρίλιο του 1941, η Σχολή μεταστάθμευσε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια στη Νότια Ροδεσία, όπου λειτούργησε κανονικά ως Εκπαιδευτικό Κέντρο από τον Σεπτέμβριο του 1941 μέχρι το καλοκαίρι του 1946. Κατά την παραμονή της Σχολής στη Μέση Ανατολή ολοκλήρωσαν την εκπαίδευσή τους 40 απόφοιτοι της Σχολής Αεροπορίας, οι οποίοι και συνέχισαν την ένδοξη αεροπορική τους δράση στην Αίγυπτο. Η εκπαίδευση των Ελλήνων Ικάρων και Αξιωματικών Ιπταμένων κατά τη διάρκεια του πολέμου έγινε στις Βρετανικές Μονάδες της Μέσης Ανατολής και της Νοτίου Ροδεσίας. Στη Νότιο Ροδεσία εκπαιδεύτηκαν και δύο σειρές Ιπταμένων Υπαξιωματικών. Κατά την περίοδο που η Σχολή λειτούργησε στο εξωτερικό, ο συνολικός αριθμός ωρών πτήσεων ανήλθε στις 145.000.
Στα μέσα του 1945 έγινε η κατάταξη της 19ης σειράς Ιπταμένων η οποία ήταν η πρώτη μεταπολεμική σειρά. Οι Ίκαροι αυτοί εκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία από τον Οκτώβριο του 1946 έως τον Οκτώβριο του 1947 με αεροπλάνα MOTH. Το Μάρτιο του 1947 η Σχολή επανέρχεται στη Δεκέλεια. Η κανονική έναρξη λειτουργίας της Σχολής Αεροπορίας άρχισε τον Οκτώβριο του 1947, όταν δέχτηκε τους πρώτους μαθητές που μετεκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία. Οι ίδιοι μαθητές συνέχισαν στην πτητική τους εκπαίδευση στην Σχολή Αεροπορίας με αεροσκάφη τύπου HARVARD και SPITFIRE. Η αρχική οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας στηρίχθηκε στα πρότυπα των Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών της Νότιας Ροδεσίας. Περιλάμβανε τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πτήσεων, κάτω από την οποία ήταν η Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος, η Μοίρα Εκπαίδευσης Εδάφους και η Μοίρα Ικάρων. |
|
Η Σχολή την εποχή εκείνη διέθετε ελάχιστα μέσα, τόσο για την εκπαίδευση εδάφους, όσο και για την εκπαίδευση Αέρος. Για την εκπαίδευση εδάφους διέθετε ελάχιστες αίθουσες διδασκαλίας με περιορισμένα εποπτικά μέσα και η θεωρητική εκπαίδευση περιοριζόταν σε επαγγελματικά και στρατιωτικά μαθήματα. Για την πτητική εκπαίδευση η σχολή διέθετε 10 – 15 α/φη TIGERMOTH, 15 - 20 α/φη HARVARD και 15 – 20 α/φη SPITFIRE. Το σύστημα εκπαίδευσης αέρος που ακολουθήθηκε μετά τον επαναπατρισμό της Σχολής στην Ελλάδα, ήταν το ίδιο με αυτό των Σχολών της Νοτίου Ροδεσίας. Οι μαθητές εκτελούσαν συνολικά 160 ώρες πτήσης (40 ώρες TIGERMOTH, 80 ώρες HARVARD και 40 ώρες SPITFIRE). Το 1950 επανήλθε από τις ΗΠΑ , όπου εκπαιδεύθηκε, η πρώτη Μοίρα Ικάρων. Από τότε η Αεροπορική εκπαίδευση στη χώρα μας άρχισε να επηρεάζεται από το Αμερικάνικο Σύστημα εκπαίδευσης. |
|
Από την ίδρυση της Σ.Α. μέχρι το 1951 εκπαιδεύτηκαν 23 σειρές αξιωματικών και υπαξιωματικών Ιπταμένων. Η Σ.Α., με τα πενιχρά μέσα που διέθετε, εκπαίδευσε μέσα στα 20 χρόνια λειτουργίας της στο εσωτερικό και στο εξωτερικό συνολικά πάνω από 500 Ιπταμένους. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 1952 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ
Με την υπ’ αριθ. Α6346/11-4-53 απόφαση Υ.Ε.Θ.Α. η οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας άλλαξε και πήρε τη μορφή τυπικής Αμερικάνικης πτέρυγας, μετονομασθείσα σε 121 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος (121 ΠΕΑ). Τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πτήσεων αντικατέστησε η Σμηναρχία Εκπαίδευσης Αέρος.Για τον εθισμό των μαθητών σε αεροσκάφη JET χρησιμοποιήθηκε το διθέσιο αεριωθούμενο εκπαιδευτικό αεροσκάφος Τ-33. Η εκπαίδευση στα αεροσκάφη αυτά αργότερα επεκτάθηκε και περιέλαβε όλη την εφαρμοσμένη εκπαίδευση των χειριστών στα α/φη JET.
Το έτος 1952 ιδρύθηκε το Εκπαιδευτικό Κέντρο Εφέδρων Χειριστών. (ΕΚΕΧ) κατά τα Βρετανικά και Αμερικάνικα πρότυπα. Βασική επιδίωξη του Κέντρου ήταν η πτητική εκπαίδευση. Το ΕΚΕΧ λειτούργησε μέχρι το Σεπτέμβριο του 1958 και εκπαιδεύτηκαν κατά το χρονικό αυτό διάστημα, οκτώ (8) σειρές Εφέδρων Χειριστών. Η χρησιμότητα του Αεροπορικού όπλου, όπως αποδείχθηκε περίτρανα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τεχνολογική του εξέλιξη οδήγησαν τη Σχολή Αεροπορίας σε ένα δρόμο ραγδαίων εξελίξεων. Τα πτητικά μέσα, τα μέσα εκπαίδευσης εδάφους και το χρησιμοποιούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό προσαρμόζονταν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες και αυξανόμενες απαιτήσεις. Το 1958 στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της Σχολής γίνεται η μεταστέγασή της σε καινούριες εγκαταστάσεις στις οποίες η Σχολή Ικάρων λειτουργεί έως σήμερα. Με τη μεταστέγασή της δημιουργούνται και εξοπλίζονται τα εργαστήρια Φυσικής, Χημείας, Αεροδυναμικής, Τηλεπικοινωνιών, Προωθητικών συστημάτων, Υπολογισμού και Κατασκευής Αερ/φών, Αντοχής Υλικών, με τέλεια μηχανήματα και εργαστηριακά όργανα. Το κύρος και η αίγλη της Σχολής Ικάρων ξεπερνούν τα Ελληνικά σύνορα και έτσι το 1962 έρχονται και εκπαίδευση στη Σχολή οι πρώτοι αλλοδαποί μαθητές από τη Λιβύη. Στα χρόνια που ακολούθησαν αποφοίτησαν από τη Σχολή μαθητές από πολλά κράτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής όπως την Ιορδανία, την Τυνησία, τη Λιβύη, τη Σενεγάλη, τη Ζιμπάμπουε, το Μπουρουντί, το Καμερούν, την Γκαμπόν, την Κεντρο-Αφρικανική Δημοκρατία, το Ζαίρ, τη Μποτσουάνα και το Τσαντ. Το 1964 η Σχολή Ικάρων με τον Ν.Δ. 4439/1964 (Άρθρο 5) γίνεται Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του κράτους, ισότιμο με τα άλλα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Η φοίτηση στη Σχολή μέχρι το 1966 ήταν τριετής. Από το 1967 και με την είσοδο της 43ης σειράς η φοίτηση στη Σχολή γίνεται τετραετούς διάρκειας. Με το Βασιλικό Διάταγμα 370/1967 θεσμοθετήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες που αφορούν στην οργάνωση και λειτουργία της Σχολής. Το ίδιο Β.Δ. είναι έως σήμερα σε ισχύ, όμως με μεταγενέστερα Βασιλικά και Προεδρικά διατάγματα τροποποιήθηκε σημαντικά, ώστε να βελτιωθεί η παρεχόμενη εκπαίδευση στους Ικάρους. Αξίζει να επισημάνουμε, ότι με το προαναφερθέν Β.Δ. η Σχολή Αεροπορίας μετονομάστηκε σε Σχολή Ικάρων (Σ.Ι.).
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΗΣ ΙΚΑΡΩΝ
Η Σχολή Ικάρων είναι ΑνώτατοΕκπαιδευτικό Ίδρυμα και η αποστολή της είναι: η μετά από κατάλληλη επιστημονική, στρατιωτική ,κοινωνική και πολιτιστική εκπαίδευση , παραγωγή μονίμων Αξιωματικών,Ιπταμένων,Μηχανικών και άλλων ειδικοτήτων εδάφους της Πολεμικής Αεροπορίας ,οι οποίες καθορίζονται από διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΙΚΑΡΩΝ
Η κατάταξη των νέων μαθητών (ανδρών-γυναικών) στην πρώτη τάξη της Σχολής Ικάρων, γίνεται κάθε χρόνο, ύστερα από διαγωνισμό που διενεργείται μέσω των γενικών εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας (Πρώτη Δέσμη). Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι ηλικίας μεταξύ 17 και 21 ετών και να κατέχουν, απολυτήριο Λυκείου ή να είναι κάτοχοι τίτλου Σπουδών που να τους επιτρέπει τη συμμετοχή σε εξετάσεις για την εισαγωγή τους στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Επιπλέον, οι υποψήφιοι υφίστανται ειδικές προκαταρκτικές εξετάσεις, δηλαδή λεπτομερή υγειονομική, αθλητική και ψυχοτεχνική εξέταση, οι οποίες διενεργούνται μετά από τις Γενικές Εξετάσεις του Υπουργείου Παιδείας από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ). Η εκπαίδευση στη Σχολή Ικάρων συνίσταται στην παροχή γνώσεων πανεπιστημιακού επιπέδου, καθώς και στην κατάλληλη Στρατιωτική Διαπαιδαγώγηση έτσι ώστε οι Ίκαροι, μετά την αποφοίτησή τους, να ανταπεξέρχονται με επιτυχία στο δύσκολο έργο της Πολεμικής Αεροπορίας. Η εκπαίδευση διακρίνεται σε : Στρατιωτική, Ακαδημαϊκή, Πτητική
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Στην Σμηναρχία Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης λειτουργεί Βιβλιοθήκη με Αναγνωστήριο χωρητικότητας 150 θέσεων Λειτουργεί δανειστικά και στοχεύει στη βελτίωση της παρεχομένης ακαδημαϊκής εκπσης των Ικάρων, στη προαγωγή της γενικής μόρφωσης και την εκμετάλλευση του ελεύθερου χρόνου τους εποικοδομητικά. Διαθέτει περίπου 10.700 τίτλους βιβλίων ποικίλου περιεχομένου, ενώ παράλληλα δέχεται ως συνδρομητής ξενόγλωσσα και ελληνικά περιοδικά. Το έντυπο υλικό της βιβλιοθήκης αποτελείται από επιστημονικά – λογοτεχνικά βιβλία , πληροφοριακό υλικό Reference (εγκυκλοπαίδειες, λεξικά κλπ) , εκδόσεις AGΑRD, εκδόσεις NASA, περιοδικά ειδικού επιστημονικού ενδιαφέροντος και περιοδικά ποικίλης ύλης . Τα θέματα που καλύπτει το υλικό αυτό είναι: α. Φιλολογικά – Λογοτεχνικά – Κοινωνικά – Λοιπά Μορφωτικά. β. Επαγγελματικά Αεροπορικά. γ. Διοίκηση-Επιχειρησιακή Έρευνα. δ. Τεχνολογικά. ε. Μετεωρολογία. στ. Μαθηματικά. ζ. Φυσική – Χημεία. η. Ηλεκτρολογικά – Ηλεκτρονικά – Η/Υ θ. Ιατρικά. ι. AGARD (νυν RTO & RTA). κ. NASA. κα. Διπλωματικές Εργασίες Ικάρων. κβ. Ενημερωτικά φυλλάδια (prospectus). |
|
Official Website :: http://www.haf.gr/el/career/academies/si/ |
|
This is not the official website |
